Zasady terapii pedagogicznej...


Brak osiągnięć w nauce, częste niepowodzenia, a co za tym idzie niechęć do nauki, zazwyczaj wiążą się z trudnościami w czytaniu, pisaniu, liczeniu i innych czynnościach szkolnych !

Terapia pedagogiczna (tzw. zajęcia korekcyjno-kompensacyjne, wieloprofilowe usprawnianie) skierowana jest do:
• dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się (dysleksja, dysgrafia, dysortografia),
• dzieci z zaburzoną koordynacją wzrokowo-słuchowo-ruchową,
• dzieci o obniżonej sprawności manualnej,
• dzieci z trudnościami w uczeniu się/ czytania, pisania, ortografii, matematyki, języków obcych,
• dzieci z niską samooceną, nieśmiałe,
• dzieci o zaburzonym słuchu fonematycznym,
• dzieci z ogólnymi problemami w nauce,
• dzieci z problemami z koncentracją uwagi,
• dzieci z niepełnosprawnością intelektualną (w stopniu lekkim, umiarkowanym, znacznym i głębokim).

Zasady Terapii:

1. Indywidualizacji środków i metod oddziaływania w pracy z dzieckiem:
• Dla każdego dziecka w grupie dobieramy indywidualny (inny) program,
• Dobieramy indywidualne metody dydaktyczne i wychowawcze do możliwości konkretnego dziecka,
• W toku zajęć kontrolujemy przebieg i wyniki pracy dziecka,
• Pomagamy w przezwyciężaniu trudności,
• Stosujemy indywidualne zabiegi wychowawcze i psychoterapeutyczne.
2. Powolnego stopniowania trudności w nauce czytania i pisania, uwzględniającego złożoność tych czynności i możliwości percepcyjne dziecka:
• Stosujemy stopniowanie trudności w zakresie objętości i przystępności opracowywanego materiału,
• Przechodzimy od ćwiczeń prostych, obejmujących niewielki zakres materiału do złożonych wymagających opracowania dużych partii materiału dydaktycznego,
• Przechodzimy do zadań trudniejszych wtedy, gdy dziecko sprawnie opanuje wcześniejsze, łatwiejsze,
• Ćwiczymy tak długo daną umiejętność, dopóki terapeuta nie ma poczucia, że dziecko wykonuje ją sprawnie,
• Nie ma czasowych reguł (rygorów) ćwiczenia danej umiejętności,
3.Korekcji zaburzeń: ćwiczenie przede wszystkim funkcji najgłębiej zaburzonych i najsłabiej opanowanych umiejętności:
• Im głębiej zaburzona dana funkcja tym większa podatność na zmęczenie dziecka, uważamy by do tego nie doszło,
• Nie ćwiczymy tylko jednej funkcji, bo może dojść do przetrenowania, zniechęcenia i powrotu do złych nawyków,
• Wskazana przemienność ćwiczeń – najgłębiej zaburzone funkcje z mniej zaburzonymi, bardziej sprawne z mniej, percepcja słuchowa z wzrokową,
• W ćwiczeniu czytania i pisania – łączenie ich w jednym zdaniu,
• Stosujemy przerwy na odpoczynek.
4. Systematyczność:
• Zajęcia powinny odbywać się dwa razy w tygodniu,
• Przerwy w zajęciach powodują regres,
• Najbardziej męczące ćwiczenia percepcji słuchowej: nie powinny trwać każdorazowo dłużej niż kilka minut. Można jednak do nich kilkakrotnie wracać podczas zajęć, w przerwach stosując inny rodzaj ćwiczeń.