Aktywny Trening Słuchowy

 

Neuroflow -Aktywny Trening Słuchowy jest metodą dedykowaną dla osób z Zaburzeniami Przetwarzania Słuchowego APD oraz dzieci z grupy ryzyka tych zaburzeń od 4 r. ż.
Mogą w nim uczestniczyć również dzieci z niedosłuchem, szczególnie te, które późno otrzymały aparaty słuchowe.
Neuroflow Aktywny Trening Słuchowy ATS jest opartą na aktualnych badaniach naukowych metodą terapii, która zawiera moduły ćwiczeń odpowiadające potrzebom każdego z profili klinicznych APD. Dlatego też rodzaje ćwiczeń są zróżnicowane w zależności od tego, do jakiego profilu klinicznego APD dziecko zostało zakwalifikowane oraz od wieku dziecka. Program jest dostosowany do kilku poziomów rozwojowych, od wieku przedszkolnego do młodzieży.
Terapia ATS® jest aktywną formą treningu. Wymaga od dziecka skupienia uwagi, aby jak najlepiej odpowiadało na stawiane przed nim zadania. Stopień trudności zadań jest dostosowywany do możliwości dziecka i zmienia się w sposób adaptacyjny, co oznacza, że gdy dziecko odpowiada prawidłowo, system utrudnia mu zadanie, a gdy odpowiada nieprawidłowo – ułatwia.
Trening odbywa się w domu dziecka pod nadzorem jednego z rodziców. Trwa od 12 do 24 tygodni.
Aktywny Trening Słuchowy poprawia zdolności dziecka w:
- rozumieniu zdań złożonych, dłuższych poleceń,
- poprawia uwagę słuchową, co przekłada się na lepsze rozumienie mowy w hałasie, np. poprawia umiejętność słyszenia nauczyciela na tle szumu klasy, poprawia umiejętność jednoczesnego słuchania nauczyciela i robienie notatek,
- wydłuża pamięć słuchową,
- poprawia różnicowanie dźwięków mowy.
W efekcie skutkuje poprawą wyników w nauce, szczególnie w zakresie umiejętności czytania, pisania ze słuchu i uczenia się drogą słuchową.
Inne często obserwowane korzystne zmiany po zastosowaniu treningu ATS obejmują:
- poprawę pewności siebie,
- wzrost samooceny,
- obniżenie poziomu stresu przy wykonywaniu trudnych zadań,
- poprawa komunikacji, kontaktów społecznych.
Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego APD współwystępują z dysleksją, ADHD, SLI, opóźnionym rozwojem mowy, Zespołem Aspergera, autyzmem.
Diagnoza Zaburzeń Przetwarzania Słuchowego APD opiera się na baterii testów oceniających wyższe funkcje słuchowe dla trzech poziomów rozwojowych:
· dzieci w wieku przedszkolnym,
· młodszym szkolnym,
· szkolnym i młodzieży.
Bateria znormalizowanych testów oceniających wyższe funkcje słuchowe metodą Neuroflow ATS zawiera:
1. TRW - Test reakcji wzrokowej.
2. TRS - Test reakcji słuchowej.
3. ASPN-S - adaptacyjny test rozumienia słów w szumie.
4. ASPN-Z - adaptacyjny test rozumienia zdań w szumie.
5.DDT test rozdzielnouszny cyfrowy.
6. FPT - test sekwencji częstotliwości.
7.AGDT - adaptacyjny test wykrywania przerw, test rozdzielczości czasowej układu słuchowego.
8. ADLF - adaptacyjny test różnicowania wysokości dźwięków.
Dokładna diagnoza wyższych funkcji słuchowych pozwala zaklasyfikować dziecko do jednego z profili klinicznych APD i dzięki temu jak najlepiej dobrać odpowiedni program terapii odpowiadający potrzebom dziecka .
Wyróżnia się trzy najczęściej występujące profile kliniczne zaburzeń słuchu (za Senderski 2009):
1. Zaburzenia słyszenia na poziomie fonologicznym.
2. Zaburzenia uwagi słuchowej i słyszenia w hałasie.
3. Zaburzenia integracji.
Zaburzenia słyszenia na poziomie fonologicznym (ang. Decoding Deficit)– są to zaburzenia funkcji odkodowywania cech akustycznych dźwięków mowy, pozwalających na rozróżnianie fonemów. Zaburzona percepcja kolejności zdarzeń akustycznych, problem z różnicowaniem i monitorowaniem niewielkich zmian wysokości dźwięku.
Trudności dzieci z różnicowaniem dźwięków mowy przekładają się na:
· trudności w czytaniu i pisaniu,
· często współwystępujące wady wymowy,
· obserwuje się ubogi słownik,
· niższy poziom inteligencji werbalnej od niewerbalnej w testach oceniających intelektualne funkcjonowanie dziecka.
Zaburzenia uwagi słuchowej (ang.Auditory Attention Deficit) - cechami charakterystycznymi  tej grupy to:
· źle funkcjonująca krótkotrwała pamięć słuchowa,
· trudności w rozumieniu mowy w niekorzystnych warunkach akustycznych, szczególnie gdy równocześnie mówi kilka osób,
· zaburzenia koncentracji uwagi, impulsywność.
Często współistnieją w tych przypadkach zaburzenia mowy czynnej, wypowiedzi są ubogie zarówno w zakresie słownictwa jak i gramatyki.Zaburzenia integracji (ang. Integration Deficit). Największe trudności jakie mają dzieci zaklasyfikowane do tego profilu APD to zadania wymagających dobrej współpracy prawej i lewej półkuli mózgowej, takie jak:
· rozumienie ze słuchu,
· jednoczenie słuchanie nauczyciela i robienie notatek,
· rysowanie, pisanie, czytanie,
· wykorzystanie i stosowanie prozodycznych cech mowy.

Fizjoterapia PNF, NDT, BOBATH

Rehabilitacja BOBATH...


W naszej Fundacji "Promyk" realizujemy program efektywnej rehabilitacji dzieci i młodzieży.

Metoda ta nie jest gotowym zestawem ćwiczeń czy technik terapeutycznych. Jest raczej specyficznym sposobem postępowania z dzieckiem z zaburzeniami czuciowo-ruchowymi wynikającymi z pewnego deficytu związanego z uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Podstawą jej stosowania jest znajomość etapów rozwoju psychoruchowego dzieci zdrowych i określenie ich u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym. Obowiązuje tu tylko pewna linia postępowania, oparta na umiejętnym dostarczeniu dziecku prawidłowych doświadczeń sensomotorycznych tworzenia warunków do właściwego odczuwania ruchu i kontroli postawy. W taki sposób niejako przeprowadza się dziecko przez poszczególne etapy rozwoju i kształtuje u niego wzorce jak najbardziej zbliżone do prawidłowych. W metodzie NDT-Bobath stosuje się odpowiednie techniki, które ułatwiają osiągnięcie zakładanych celów.
Oprócz kwestionariusza obserwacji NDT-Bobath, nasi podopieczni oceniani są według oceny Gross Motor Function Measure (GMFM - 66), która dodatkowo weryfikuje osiągnięcia oraz pomaga w ustaleniu celów krótko i długoterminowych dla każdego dziecka.

Gimnastyka korekcyjna
Integracja Sensoryczna SI

 

Terapia integracji  sensorycznej (SI) to indywidualne zajęcia z terapeutą. Mamy trzynastoletnie doświadczenie w prowadzeniu terapii SI. Nasi terapeuci posiadają wysokie kwalifikacje i duże doświadczenie w prowadzeniu terapii. Warunkiem uczestnictwa w zajęciach terapii SI jest wcześniejsze wykonanie badania z wykorzystaniem specjalistycznych testów opracowanych wyłącznie dla tej metody. Podczas terapii integracji sensorycznej relacje zachodzące między procesami sensorycznymi i zachowaniem ruchowym kształtują i poprawiają połączenia synaptyczne w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN). W celu osiągnięcia poprawy w organizacji OUN podczas terapii stosowane są takie ćwiczenia, które będąc właściwym „wyzwaniem” dla uczestnika terapii są stymulujące dla mózgu. Terapia SI to „naukowa zabawa”, w której dziecko chętnie uczestniczy i ma przekonanie, że kreuje zajęcia wspólnie z terapeutą. Podczas terapii nie uczy się dzieci konkretnych umiejętności, lecz poprawiając integrację sensoryczną wzmacnia procesy nerwowe leżące u podstaw tych umiejętności, a one pojawiają się w sposób naturalny jako konsekwencja poprawy funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego. Terapia SI odbywa się w sali specjalnie do tego przystosowanej i wyposażonej w specjalistyczne przyrządy. Dziecko czując, że odnosi sukcesy w coraz bardziej skomplikowanych zadaniach, podnosi swoją samoocenę i chętnie uczestniczy w zajęciach. Takie doświadczenia zaczyna przenosić się również na inne sytuacje poza salą terapeutyczną, co zaczynają zauważać rodzice i nauczyciele. Zmienia się obraz dziecka i jego funkcjonowanie w środowisku. Metoda terapii SI kierowana jest w pierwszej kolejności do dzieci z trudnościami w uczeniu się. Może być także stosowana jako metoda komplementarna w usprawnianiu dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, upośledzonych umysłowo, autystycznych, z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej, z deficytem uwagi (ADHD), niedowidzących i niewidomych.

Mediacja

Mediacja to sposób pokojowego rozwiązywania konfliktów.
To model rozmowy prowadzonej przy udziale neutralnego mediatora, w trakcie której strony konfliktu podejmują próbę wypracowania akceptowalnego i obustronnie satysfakcjonującego rozwiązania. W mediacji nie ma wygranych i przegranych, gdyż strony wspólnie dochodzą do porozumienia. Pożądanym zakończeniem mediacji jest podpisanie ugody/porozumienia.
Zapisy ugody mediacyjnej muszą być precyzyjne, zrozumiałe, weryfikowalne. Mediator wspiera Strony w wypracowywaniu efektywnego rozwiązywania, bacząc aby było ono realistyczne i dawało szansę trwałego wygaszenia konfliktu.

Zasady mediacji:
- dobrowolność,
- poufność,
- neutralność mediatora wobec stron i ich konfliktu,
- neutralność miejsca mediacji.

Skorzystaj z naszej pomocy zanim wniesiesz sprawę do sądu.
Mediator Specjalistycznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej Edukacja mają duże doświadczenie i umiejętności, charakteryzują się wysoką etyką zawodową.
Dyskrecja i dbałość o poczucie bezpieczeństwa klientów to nasza dewiza.
Specjalizujemy się w mediacjach rodzinnych.

Muzykoterapia

Ćwiczenia z muzykoterapii polegają na wyzwalaniu emocji i aktywizowaniu uczuć. Pacjent odbiera bodźce słuchowe, które wyzwalają w nim wrażenia emocjonalne i intelektualne. Terapia muzyką to nie tylko słuchanie, ale też tworzenie muzyki. Osoby biorące udział w zajęciach śpiewają, tańczą i komponują. Często ich twórczość powstaje na skutek improwizacji.

Metody muzykoterapii:
metoda odreagowująco-wyobrażeniowa – leczenie zaburzeń psychicznych tą metodą pozwala ujawnić patogenne, tłumione emocje, powtórnie je przeżyć i w konsekwencji, uwolnić się od nich,
metoda komunikatywna – uczy kontaktów z ludźmi,
metoda kreatywna – nastawiona na improwizację, pacjenci uruchamiają inwencję twórczą,
metoda relaksacyjna – stosowana w przypadku osób z zaburzeniami lękowymi, pozwala opanować lęk i strach,
metoda treningowa – wspomaga leczenie terapią behawioralną.
Muzykoterapia może być prowadzona receptywnie lub aktywnie, indywidualnie lub zbiorowo. Dobór metody i formy zależy od objawów i przebiegu choroby.

Muzykoterapia indywidualna i grupowa:
Indywidualne leczenie muzyką ma na celu rozwijanie zdolności twórczych pacjentów. To pozwala im skutecznie przezwyciężać lęk. Chory poznaje własne możliwości i podnosi samoocenę. Muzykoterapia grupowa przypomina grupową psychoterapię. Uczestnicy stawiają sobie cele, ustalają normy, wspierają się nawzajem, pomagają sobie. Między uczestnikami dochodzi do interakcji. Muzykoterapia stosowana jest jako wspomagające leczenie przewlekłych schorzeń z odczuciami bólowymi, lękowymi. Leczenie muzyką pozwala wyzbyć się uczucia niepewności, bezradności, przygnębienia. Muzykoterapia pomaga pacjentom z objawami psychosomatycznymi. Szczególnie duże znaczenie ma obniżenie lęku. Muzykoterapia stosowana jest też w resocjalizacji. Proces leczenia osób uzależnionych przebiega znacznie szybciej, gdy wspomagany jest terapią muzyką.

Rehabilitacja ruchowa

 

Terapia neurologopedyczna
Terapia pedagogiczna

Zasady terapii pedagogicznej...


Brak osiągnięć w nauce, częste niepowodzenia, a co za tym idzie niechęć do nauki, zazwyczaj wiążą się z trudnościami w czytaniu, pisaniu, liczeniu i innych czynnościach szkolnych !

Terapia pedagogiczna (tzw. zajęcia korekcyjno-kompensacyjne, wieloprofilowe usprawnianie) skierowana jest do:
• dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się (dysleksja, dysgrafia, dysortografia),
• dzieci z zaburzoną koordynacją wzrokowo-słuchowo-ruchową,
• dzieci o obniżonej sprawności manualnej,
• dzieci z trudnościami w uczeniu się/ czytania, pisania, ortografii, matematyki, języków obcych,
• dzieci z niską samooceną, nieśmiałe,
• dzieci o zaburzonym słuchu fonematycznym,
• dzieci z ogólnymi problemami w nauce,
• dzieci z problemami z koncentracją uwagi,
• dzieci z niepełnosprawnością intelektualną (w stopniu lekkim, umiarkowanym, znacznym i głębokim).

Zasady Terapii:

1. Indywidualizacji środków i metod oddziaływania w pracy z dzieckiem:
• Dla każdego dziecka w grupie dobieramy indywidualny (inny) program,
• Dobieramy indywidualne metody dydaktyczne i wychowawcze do możliwości konkretnego dziecka,
• W toku zajęć kontrolujemy przebieg i wyniki pracy dziecka,
• Pomagamy w przezwyciężaniu trudności,
• Stosujemy indywidualne zabiegi wychowawcze i psychoterapeutyczne.
2. Powolnego stopniowania trudności w nauce czytania i pisania, uwzględniającego złożoność tych czynności i możliwości percepcyjne dziecka:
• Stosujemy stopniowanie trudności w zakresie objętości i przystępności opracowywanego materiału,
• Przechodzimy od ćwiczeń prostych, obejmujących niewielki zakres materiału do złożonych wymagających opracowania dużych partii materiału dydaktycznego,
• Przechodzimy do zadań trudniejszych wtedy, gdy dziecko sprawnie opanuje wcześniejsze, łatwiejsze,
• Ćwiczymy tak długo daną umiejętność, dopóki terapeuta nie ma poczucia, że dziecko wykonuje ją sprawnie,
• Nie ma czasowych reguł (rygorów) ćwiczenia danej umiejętności,
3.Korekcji zaburzeń: ćwiczenie przede wszystkim funkcji najgłębiej zaburzonych i najsłabiej opanowanych umiejętności:
• Im głębiej zaburzona dana funkcja tym większa podatność na zmęczenie dziecka, uważamy by do tego nie doszło,
• Nie ćwiczymy tylko jednej funkcji, bo może dojść do przetrenowania, zniechęcenia i powrotu do złych nawyków,
• Wskazana przemienność ćwiczeń – najgłębiej zaburzone funkcje z mniej zaburzonymi, bardziej sprawne z mniej, percepcja słuchowa z wzrokową,
• W ćwiczeniu czytania i pisania – łączenie ich w jednym zdaniu,
• Stosujemy przerwy na odpoczynek.
4. Systematyczność:
• Zajęcia powinny odbywać się dwa razy w tygodniu,
• Przerwy w zajęciach powodują regres,
• Najbardziej męczące ćwiczenia percepcji słuchowej: nie powinny trwać każdorazowo dłużej niż kilka minut. Można jednak do nich kilkakrotnie wracać podczas zajęć, w przerwach stosując inny rodzaj ćwiczeń.

Terapia pedagogiczna dzieci 5-6 letnich

Terapia pedagogiczna dzieci 5-6 letnich...


Należy pamiętać, że rozwój dzieci jest procesem zindywidualizowanym. Często nie wiek, ale poziom dojrzałości fizycznej, umysłowej, emocjonalnej czy społecznej, decydują o sukcesie i dobrym samopoczuciu w szkole. Jednak te wartości nie zawsze idą w parze z wiekiem życia. Dziecko mimo adekwatnego do wymagań szkolnych poziomu wiedzy i umiejętności intelektualnych, nie zawsze jest wystarczająco dojrzałe, by poradzić sobie ze szkolną rzeczywistością. Problemem może być dłuższa koncentracja uwagi, a wtedy nauka nie sprawia przyjemności i staje się kłopotliwa zarówno dla ucznia, jak i rodziców, nauczycieli.Terapia pedagogiczna dla 5-6 latków ma za zadanie:
• stymulowanie i usprawnianie rozwoju funkcji psychomotorycznych,
• wyrównywanie braków w wiadomościach i umiejętnościach,
• eliminowanie niepowodzeń szkolnych oraz ich emocjonalnych i społecznych konsekwencji.Cele szczegółowe:
• wspomaganie rozwoju sprawności manualnej i graficznej,
• usprawnianie percepcji wzrokowej i słuchowej,
• rozwijanie umiejętności czytania,
• usprawnianie orientacji w schemacie własnego ciała i przestrzeni,
• ćwiczenia koncentracji uwagi,
• wspomaganie rozwoju ruchowego,
• motywowanie do systematycznej pracy i ćwiczeń,
• rozbudzanie wiary we własne siły i możliwości,
• podnoszenie samooceny.Zasady Terapii:
1. Indywidualizacji środków i metod oddziaływania w pracy z dzieckiem:
• Dla każdego dziecka w grupie dobieramy indywidualny (inny) program,
• Dobieramy indywidualne metody dydaktyczne i wychowawcze do możliwości konkretnego dziecka,
• W toku zajęć kontrolujemy przebieg i wyniki pracy dziecka,
• Pomagamy w przezwyciężaniu trudności,
• Stosujemy indywidualne zabiegi wychowawcze i psychoterapeutyczne.
2. Powolnego stopniowania trudności w nauce czytania i pisania, uwzględniającego złożoność tych czynności i możliwości percepcyjne dziecka:
• Stosujemy stopniowanie trudności w zakresie objętości i przystępności opracowywanego materiału,
• Przechodzimy od ćwiczeń prostych, obejmujących niewielki zakres materiału do złożonych wymagających opracowania dużych partii materiału dydaktycznego,
• Przechodzimy do zadań trudniejszych wtedy, gdy dziecko sprawnie opanuje wcześniejsze, łatwiejsze,
• Ćwiczymy tak długo daną umiejętność, dopóki terapeuta nie ma poczucia, że dziecko wykonuje ją sprawnie,
• Nie ma czasowych reguł (rygorów) ćwiczenia danej umiejętności.
3.Korekcji zaburzeń: ćwiczenie przede wszystkim funkcji najgłębiej zaburzonych i najsłabiej opanowanych umiejętności:
• Im głębiej zaburzona dana funkcja tym większa podatność na zmęczenie dziecka, uważamy by do tego nie doszło,
• Nie ćwiczymy tylko jednej funkcji, bo może dojść do przetrenowania, zniechęcenia i powrotu do złych nawyków,
• Wskazana przemienność ćwiczeń – najgłębiej zaburzone funkcje z mniej zaburzonymi, bardziej sprawne z mniej, percepcja słuchowa z wzrokową,
• W ćwiczeniu czytania i pisania – łączenie ich w jednym zdaniu,
• Stosujemy przerwy na odpoczynek.
4. Systematyczność:
• Zajęcia powinny odbywać się dwa razy w tygodniu,
• Przerwy w zajęciach powodują regres,
• Najbardziej męczące ćwiczenia percepcji słuchowej: nie powinny trwać każdorazowo dłużej niż kilka minut. Można jednak do nich kilkakrotnie wracać podczas zajęć, w przerwach stosując inny rodzaj ćwiczeń.
Terapia psychologiczna

Oferujemy pomoc psychologiczną z zakresu:
• problemów wychowawczych i edukacyjnych dzieci i młodzieży,
• pomoc w sytuacjach kryzysowych - rodzinnych, zawodowych, szkolnych, wydarzeniach traumatycznych,
• zaburzeń emocjonalnych – fobia szkolna, zaburzenia lękowe, nieśmiałość, niekontrolowana złość, nieumiejętność radzenia sobie ze stresem, problemy z poczuciem własnej wartości
• zaburzeń zachowania – nadpobudliwość, ADHD, trudności w adaptacji w nowym środowisku, agresja, spektrym autyzmu,
• zaburzeń psychosomatycznych – bóle głowy, brzucha, itd.,
• problemów w kontaktach z rówieśnikami.

Terapia logopedyczna dla dzieci

Terapia logopedyczna ma na celu:
• usunięcie wszelkich form nieprawidłowych realizacji dźwięków,
• wytworzenie nowych, prawidłowych form dźwiękowych,
• utrwalenie ich w mowie kontrolowanej i spontanicznej.
Logopeda pomaga również wtedy, gdy rozwój mowy dziecka jest z jakichś przyczyn opóźniony. Dzięki prowadzonym przez logopedę i wykonywanym przez rodziców w warunkach domowych ćwiczeniom, można pomóc dziecku w wyrównaniu braków, jakie posiada w tym zakresie.
Bardzo ważna jest profilaktyka logopedyczna, która ma na celu kształtowanie prawidłowej mowy u dzieci od najwcześniejszego okresu ich życia, dbanie o właściwą stymulację w początkach rozwoju mowy, tak by nie dopuścić do jakichkolwiek zaburzeń w jej rozwoju.

Oferta dla dzieci:
1. Terapia zaburzeń mowy:
seplenienie – nieprawidłowa wymowa głosek s, z, c, dz, sz, ż, cz, dż, ś, ź, ć, dź,
rotacyzm – nieprawidłowa realizacja głoski r,
ubezdźwięcznianie – wymawianie głosek dźwięcznych bezdźwięcznie, tj. b - p, w – f, g – k, d – t, ż – sz, z – s, ź – ś, dz – c, dź – ć,
nosowanie – głoski nosowe m, mi, n, ni, ą, ę wymawiane są jak ustane lub odwrotnie,
kappacyzm – nieprawidłowa wymowa głoski k,
gammacyzm – nieprawidłowa wymowa głoski g,
lambdacyzm – nieprawidłowa wymowa głoski l,
jąkanie – zaburzenie płynności, tempa i rytmu mówienia, spowodowane nieprawidłową koordynacją ruchową, mięśni oddechowych, fonacyjnych, mimicznych,
dyslalia całkowita – mowa polegająca na opuszczaniu, zastępowaniu i/lub zniekształcaniu wszystkich albo prawie wszystkich głosek, mowa niezrozumiała lub rozumiana tylko przez najbliższe otoczenie.
2. Terapia opóźnionego rozwoju mowy.

Terapia logopedyczna dla dorosłych

1. Terapia afazji – zaburzenia mowy polegające na częściowej lub całkowitej utracie umiejętności budowania i rozumienia tekstów słownych na skutek uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, spowodowanych udarami, wylewami, urazami czaszki i guzami mózgu.
2. Terapia dysartrii – zaburzenia mowy cechujące się zaburzeniami artykulacji dźwięków na skutek uszkodzenia ośrodków i dróg unerwiających narządy mowy, tj. artykulacyjne, fonacyjne, oddechowe.
3. Terapia jąkania – zaburzenia płynności spowodowane nieprawidłową koordynacją ruchową, mięśni oddechowych, fonacyjnych, mimicznych.
Ćwiczenia realizowane w ramach terapii opóźnionego rozwoju mowy mają na celu budowanie w pełni ukształtowanego systemu fonetyczno-fonologicznego oraz naukę prawidłowej wymowy głosek, z uwzględnieniem wszystkich wymiarów komunikacji językowej.
3. Terapia grupowa dla dzieci przedszkolnych – zajęcia i zabawy, podczas których realizowane są ćwiczenia kształcące wymowę: ćwiczenia oddechowe, fonacyjne, motoryki narządów mowy i artykulacji.

Terapia ręki

Terapia ręki ma na celu usprawnianie tzw. małej motoryki, czyli precyzyjnych ruchów dłoni i palców, jak również dostarczania wrażeń dotykowych i poznawania dzięki nim różnych kształtów, struktur materiałów oraz nabywanie umiejętności ich rozróżniania. Przede wszystkim jednak służy do osiągnięcia samodzielności w podstawowych czynnościach życia codziennego.

Terapia ręki ma na celu:
usprawnianie precyzji ruchów rąk,
wyuczenie zdolności skupienia uwagi, patrzenia,
wzmacnianie koncentracji,
poprawę koordynacji wzrokowo-ruchowej,
przekroczenie linii środkowej ciała,
dostarczania wrażeń dotykowych i poznawania dzięki nim różnych kształtów i struktur materiałów oraz ich rozróżniania.
Ćwiczenia dobierane są indywidualnie do potrzeb i sprawności każdego dziecka.

Dla kogo terapia ręki? 
dzieci niechętnie podejmujących czynności manualne (malowanie, lepienie z plasteliny, układanie drobnych przedmiotów),
dzieci mających problem z nauką czynności samoobsługi codziennej (ubieranie, wiązanie sznurowadeł, zapinanie guzików itp),
pacjentów mających wyraźnie obniżone lub podwyższone napięcie mięśniowe w obrębie kończyny górnej i obręczy barkowej,
pacjentów mających problem z koordynacją obu rąk podczas czynności manipulacyjnych,
osób wykonujących czynności wymagające dużej precyzji zbyt wolno lub za szybko i niedbale,
osób nie lubiących dotykać nowych i różnorodnych faktur,
osób, które dostarczają sobie dodatkowych doznań proprioceptywnych i domagają się zdecydowanego i mocnego ucisku dłoni np. siadają na własnych dłoniach, bardzo mocno zaciskają ręce na przedmiotach, uderzają rękami w przedmioty o ostrych i wyraźnych fakturach.

Efekty terapii

Dzięki starannie dobranym ćwiczeniom i masażom zwiększamy:
sprawność ruchową całej kończyny górnej,
sprawność manipulacyjną dłoni,
umiejętność chwytu,
koordynację pomiędzy dłońmi, w efekcie daje nam to dużą niezależność w czynnościach codziennej samoobsługi.

Terapia ręki ma na celu usprawnianie tzw. małej motoryki, czyli precyzyjnych ruchów dłoni i palców, jak również dostarczania wrażeń dotykowych i poznawania dzięki nim różnych kształtów, struktur materiałów oraz nabywanie umiejętności ich rozróżniania. Przede wszystkim jednak służy do osiągnięcia samodzielności w podstawowych czynnościach życia codziennego.

Trening astronautyczny
Trening równowagi
Trening umiejętności społecznych

Cennik usług…   

– Integracja Sensoryczna -80 zł.
– Terapia Psychologiczna -50 zł.
– Terapia Pedagogiczna -50 zł.
– Terapia Logopedyczna -60 zł.
– Terapia Ręki -60 zł.
– Trening Równowagi -60 zł.
– Trening Astronautyczny -80 zł.
– Muzykoterapia :zajęcia grupowe -30 zł od osoby / zajęcia indywidualne -50 zł.
– Arteterapia :zajęcia grupowe -30 zł. od osoby / zajęcia indywidualne -50 zł.